Categorieën
Uncategorized

INTERVIEW: Massaschadeclaim dreigt voor Nederlandse banken vanwege verkochte ‘foute’ leningen

Nederlandse banken hangt mogelijk een claim van honderden miljoenen boven het hoofd, vanwege verkochte ‘foute’ leningen in 2008. Destijds verkochten zij Zwitserse hypotheken aan Nederlanders, die in Zwitserse franken betaalden. Sinds 2015 is die munt echter losgekoppeld van de euro, en is de waarde van de munt – en daarmee ook die van de leningen – verdubbeld.

Het gaat om leningen van Staalbankiers, inmiddels onderdeel van Achmea, MeesPierson (nu ABN Amro) en ING. ‘In totaal gaat het om een pakket van 750 miljoen euro aan Zwitserse leningen. Vanwege de lage rente leek dat aantrekkelijk. Maar valutarisisco heeft ertoe geleid dat de leningen bijna verdubbeld zijn,’ licht massaschade-expert Adriaan de Gier van Stichting Stichting Compensatie Zwitserse Frank Leningen toe.

Categorieën
Uncategorized

Miljoenenclaim tegen Staalbankiers (Achmea) na Zwitserse frank-echec

Een groep van enkele tientallen klanten van Staalbankiers eist zo’n €375 miljoen van de bank voor de schade die ze hebben geleden met hun hypotheek. Deze klanten gingen begin jaren 2000 een hypotheek aan in Zwitserse frank, omdat dat tegen een veel lagere rente kon dan in euro’s.

Categorieën
Uncategorized

Megaclaim tegen banken in de maak om strop bij hypotheken in Zwitserse franken

Nederlandse banken hangt mogelijk een strop van honderden miljoenen euro’s boven het hoofd vanwege rond 2008 verkochte ’foute’ leningen. Massaschade-expert Adriaan de Gier wil namens gedupeerden compensatie afdwingen en werkt aan grote claims.

Categorieën
Uncategorized

Claim van honderden miljoenen in de maak tegen banken

Nederlandse banken hangt mogelijk een strop van honderden miljoenen euro’s boven het hoofd vanwege rond 2008 verkochte ‘foute’ leningen. Massaschade-expert Adriaan de Gier wil namens gedupeerden compensatie afdwingen en werkt aan grote claims.

Categorieën
Uncategorized

Klanten Staalbankiers claimen miljoenenschade voor hypotheek in Zwitserse frank

Een groep van enkele tientallen privatebankingklanten van Staalbankiers eist miljoenen van de bank voor de schade die ze hebben geleden met hun hypotheek. Ze gingen begin deze eeuw hun woninglening aan in Zwitserse frank, omdat dat tegen een veel lagere rente kon dan in euro’s.

De constructie viel echter heel ongunstig uit. In 2015 liet de centrale bank van het Alpenland de koppeling met de euro los, waarop de koers van de frank sterk steeg en daarmee ook de hypotheeklasten.

Categorieën
Uncategorized

Oprichting Stichting Compensatie Zwitserse Frank Leningen

Een aantal financiële ondernemingen – waaronder Achmea Bank (als rechtsopvolgster van Staalbankiers), ABN AMRO MeesPierson (als rechtsopvolgster van Fortis Meespierson) en ING – hebben zogeheten CHF-leningen aan consumenten verstrekt. Een CHF-lening is een (hypothecaire) lening luidend in Zwitserse franken, maar moet (in feite) worden terugbetaald in euro’s.

Voorafgaand aan het afsluiten van de CHF-leningen hebben de financiële ondernemingen met name het voordeel van een dergelijke lening aan de consumenten voorgehouden: de lagere rente. De aan de CHF-leningen verbonden nadelen werden echter niet, althans onvoldoende, met de consumenten besproken. Zo hebben de financiële ondernemingen onvoldoende toegelicht dat met het afsluiten van een CHF-lening de consumenten worden blootgesteld aan een opeenstapeling van risico’s, waaronder een (ongelimiteerd) valutarisico en een renterisico. Met het gevolg dat de consumenten een financieel product hebben afgesloten dat zij simpelweg niet begrepen; de werking en de daaraan verbonden risico’s konden zij niet overzien. 

Inmiddels is duidelijk geworden dat het valutarisico zich heeft verwezenlijkt. De waarde van de Zwitserse frank is ten opzichte van de euro enorm gestegen. Met als gevolg dat de door de consument af te lossen bedragen vele malen groter zijn dan het origineel geleende bedrag. Stichting CZFL is in het leven geroepen om een collectieve actie te starten tegen de betrokken financiële ondernemingen om de benadeelde consumenten weer in de positie te brengen waarin zij zouden hebben verkeerd indien zij geen CHF-lening, maar een reguliere (hypothecaire) lening in euro’s hadden afgesloten. Oftewel: Stichting CZFL streeft ernaar om ervoor te zorgen dat de consumenten niet langer de veel hogere bedragen in Zwitserse franken dienen af te lossen, maar slecht het origineel geleende bedrag in euro’s. 

Categorieën
Uncategorized

Hof van Justitie Europese Unie: Oneerlijke bedingen en CHF-hypotheken

Het Hof van Justitie van de Europese Unie (het “Hof”) heeft op 10 juni 2021 een arrest gewezen met betrekking tot de op banken rustende verplichtingen in het kader van door consumenten afgesloten hypothecaire leningen in Zwitserse franken (“CHF”), terwijl rente- en aflossingsverplichtingen in euro’s moeten worden voldaan. Het Hof beantwoordt in het arrest prejudiciële vragen van de verwijzende Franse rechter naar aanleiding van door een Franse bank (BNP Paribas) in Frankrijk verstrekte hypothecaire financieringen. Het probleem – de CHF is na het afsluiten van de financiering sterk gestegen ten opzichte van de euro, als gevolg waarvan de aan rente en aflossing verschuldigde bedragen (in euro’s) aanzienlijk hoger liggen dan ten tijde van het afsluiten van de financiering – speelt echter ook in andere landen, waaronder Nederland. Het voordeel dat banken de consumenten vaak voorhielden om hen ertoe te bewegen een hypothecaire financiering in CHF af te sluiten – een iets lagere rente – valt zo volledig in het niet bij het nadeel dat de consumenten ondervinden van de verwezenlijking van het valutarisico.

De zaak die aanleiding gaf tot dit arrest gaat als gezegd om Franse consumenten die in Frankrijk een hypothecaire lening in CHF zijn aangegaan. In de kredietovereenkomst is onder meer bepaald dat rente en aflossing moeten worden voldaan in euro’s, maar dat wordt gerekend in CHF. De consumenten konden voorts de financiering op ieder moment omzetten naar euro’s tegen de op dat moment geldende wisselkoers. Het valutarisico kwam zo bij de consumenten te liggen. Voor de consumenten was dat risico ongelimiteerd, terwijl voor BNP Paribas een maximum gold. Bij de kredietofferte van sommige consumenten waren twee cijfermatige voorbeelden opgenomen waaruit de consequenties voor hun rente- en aflossingsverplichtingen volgden bij een (beperkte) stijging van de rente en in geval van een (beperkte) fluctuatie van de CHF/euro-koers. Andere consumenten hadden in het geheel geen voorbeelden ontvangen.

Doordat de CHF aanzienlijk meer waard werd ten opzichte van de euro dan in de door de bank verstrekte voorbeelden aan de orde kwam, konden de consumenten niet meer aan hun terugbetalingsverplichtingen voldoen. De consumenten hebben daarop BNP Paribas gedagvaard en zich onder meer beroepen op het oneerlijke karakter van de hiervoor beschreven bedingen. BNP Paribas heeft zich op het standpunt gesteld dat de vorderingen van de consumenten verjaard en bovendien ongegrond zijn.

Door de verwijzende rechter zijn vervolgens prejudiciële vragen aan het Hof gesteld over de verenigbaarheid van de bedingen in de kredietovereenkomst met Richtlijn 93/13/EEG (de “Richtlijn”). Dit is de Richtlijn betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten. De Richtlijn maakt via het Burgerlijk Wetboek deel uit van de Nederlandse wetgeving, zodat het antwoord van het Hof op de vragen van de Franse rechter ook voor Nederlandse consumenten die een CHF-lening hebben afgesloten relevant is.

Het antwoord van het Hof op die vragen komt, kort samengevat, op het volgende neer:

  • een verjaringstermijn voor het vaststellen van het oneerlijke karakter van een beding in een consumentenovereenkomst is strijdig met de Richtlijn. Ook een verjaringstermijn van vijf jaar die aanvangt op het moment van het aangaan van de kredietovereenkomst is in strijd met de Richtlijn, omdat consumenten hun rechten niet kunnen afdwingen als het wisselkoersrisico zich pas na het verstrijken van de verjaringstermijn verwezenlijkt;
  • de bank moet de consument voorlichten over een beding in een overeenkomst waarin is bepaald dat de rekenvaluta en de betaalvaluta van elkaar verschillen en het valutarisico bij de consument komt te liggen. Louter op de risico’s wijzen is onvoldoende; de bank moet uitdrukkelijk waarschuwen voor de gevolgen van verwezenlijking van het valutarisico voor de financiële verplichtingen over de gehele looptijd van de lening;
  • het feit dat een beding formeel en grammaticaal begrijpelijk is, maakt het niet zonder meer duidelijk: voor de consument moet, gelet op de mogelijk aanzienlijke consequenties, helder zijn met welke kosten hij of zij over de gehele looptijd van de lening wordt geconfronteerd indien het valutarisico zich verwezenlijkt;
  • de bewijslast dat de consument voldoende duidelijk is voorgelicht rust op de bank; en
  • het valutarisico van de bank was in deze zaak gemaximeerd; dat van de consumenten niet. De bank kan dat ongelimiteerde risico beter inschatten dan een consument, zodat de uit de overeenkomst voorvloeiende rechten en verplichtingen niet met elkaar in evenwicht – en derhalve oneerlijk in de zin van de Richtlijn – zijn.

Naar verwachting zal het arrest van het Hof ook gevolgen hebben voor aan Nederlandse consumenten verstrekte CHF-leningen. De door Nederlandse banken gehanteerde kredietdocumentatie voldoet over het algemeen niet aan de (door het Hof gegeven uitleg van de) Richtlijn, omdat daarin voor kredietnemers onvoldoende duidelijk is gemaakt wat – over de gehele looptijd van de hypothecaire financiering – de financiële gevolgen voor hun rente- en aflossingsverplichtingen zouden zijn van een stijging van de CHF ten opzichte van de euro. Het arrest is in lijn met eerdere jurisprudentie van het Hof en versterkt de positie van de consument, in het bijzonder doordat het Hof oordeelt dat het aan de bank is om te bewijzen dat de gegeven voorlichting aan de Richtlijn voldoet.

Categorieën
Uncategorized

Poolse centrale bank helpt geldverstrekkers met Zwitserse probleemhypotheken

Zwitserse hypotheekleningen hangen al jaren als een molensteen om de nek van Poolse banken en vormen een grote bedreiging voor de stabiliteit van de Poolse financiële sector.

Categorieën
Uncategorized

De Zwitserse roulette

Het loslaten van de koers van de Zwitserse frank door de Zwitserse Centrale Bank heeft niet alleen vergaande consequenties voor handelaren en beleggers gehad, maar zal dit ook hebben voor de Zwitserse economie zelf. Na de aankondiging van de Centrale Bank afgelopen donderdag wist de frank binnen enkele minuten een koerswinst van ruim 30% te boeken. Dat is inmiddels iets herstelt, maar per saldo scheelt de koers van de frank nog steeds zo’n 20% ten opzichte van de euro van voor de ingreep.

Op zich is het niet zo verwonderlijk dat de gefixeerde koers werd losgelaten. Naar mate de koers van de euro daalde ten opzichte van met name de dollar, stegen de kosten voor de Zwitsers. Steeds maar euro’s kopen en franken verkopen terwijl de koers van de euro daalt kost geld, veel geld. De overtuiging dat Mario Draghi en de ECB binnenkort meer instrumenten gaat inzetten om de Europese economie te stimuleren heeft er waarschijnlijk toe bijgedragen dat de Centrale Bank heeft gekozen voor een volledige capitulatie. Sommige boze tongen beweren zelfs dat de Zwitsers op de hoogte zouden zijn van een omvangrijkere steunoperatie van de ECB dan algemeen wordt aangenomen.

Categorieën
Uncategorized

Dit kan er gebeuren als je je hypotheek in Zwitserse franken afsluit: een Poolse tragedie

De enorme waardestijging van de Zwitserse frank heeft grote consequenties voor huishoudens in Midden- en Oost-Europa, vooral in Polen. Hypotheken die zijn afgesloten in Zwitserse franken worden in één klap een stuk duurder, waardoor gezinnen opeens fors meer rente moeten betalen. Een financiële strop voor huizenbezitters dreigt.

Voor Andzelika Saliewicz (34) en haar man leek de beslissing drie jaar geleden eenvoudig: als ze hun bestaande hypotheeklening in zloty’s zouden oversluiten naar een hypotheek in Zwitserse franken, dan zouden ze maandelijks fors minder rente betalen. “De jaarrente van de frankenhypotheek was 2,37 procent, terwijl de rente op onze oude hypotheek boven de 5 procent lag”, zegt ze.